Weerwolf

Rond de wisseling van het millennium deden de Amerikanen hun intrede in België. Premier Parks kocht de Walibi groep over in 1998. Uiteindelijk bleven de Walibi parken maar 6 jaar in Amerikaanse handen, maar zoals in Amerika geldt moest alles grootser zijn. In die 6 jaar kreeg Walibi Belgium er maar liefst een vrije val toren, de keverbaan, een madhouse, een molen, een interactieve darkride en maar liefst 4 nieuwe achtbanen! Onder die 4 nieuwe achtbanen de houten achtbaan Weerwolf, of Loup-Garou voor de Franstaligen. Voor vele Belgische achtbaan fans een eerste kennismaking met een houten achtbaan.

© CoasterForce

Weerwolf is voor alle duidelijkheid niet de allereerste houten achtbaan van ons Belgenlandje! Zes andere houten achtbanen gingen hem vooraf. Van die zes waren er 3 gekomen vanwege wereldexposities die men indertijd organiseerde. Eerst was er de Scenic Railway bij de wereldexpo in Gent in 1913 en later bij de wereldexpo van 1958 in Brussel waren er twee houten achtbanen te vinden (waarvan een houten wilde muis achtbaan). Deze drie verdwenen echter toen de wereldexposities afliepen.

Ook Antwerpen hield een wereldexpositie. In 1930 was Lunapark het entertainment gedeelte van de expo en ook daar was een houten achtbaan te vinden. Ook deze overleefde de expositie niet. Dit Lunapark mag niet verward worden met een ander Antwerps park dat tevens Lunapark heette. Daar draaide vermoedelijk tussen 1938 en 1940 de houten achtbaan Himalaya. RCDB maakt ook gewag van een tweede houten achtbaan in ditzelfde park, nl. Railway, maar er is niet geweten in welke periode en hoe lang deze houten achtbaan gereden heeft. Het park is dankzij de Tweede Oorlog ter ziele gegaan.

Behalve onze grootvaders had geen van onze generatie achtbaan fans een houten achtbaan in België kunnen beleven vooraleer het Waverse park uitpakte met Weerwolf. Net als bij het Nederlandse zusterpark Walibi Holland waar men een jaar eerder de houten achtbaan Robin Hood opende, koos men voor Vekoma als fabrikant van de eerste Belgische moderne houten achtbaan. Weerwolf bleek achteraf ook de laatste houten achtbaan gebouwd te zijn door de Nederlandse achtbaanfabrikant.

Robin Hood is in 2019 geconverteerd naar een hybride achtbaan van RMC, daardoor werd Weerwolf nog een stukje unieker. Buiten onze Belgische houten Vekoma moet men naar het Noorse Tusenfryd trekken om nog een houten Vekoma te kunnen berijden (Thundercoaster). Misschien krijgt Weerwolf ooit ook nog wel deze RMC-conversie, maar voorlopig kunnen we nog altijd van het origineel genieten dat het nog steeds goed doet tussen de nieuwere houten achtbanen die in Europa verschijnen.

Weerwolf heeft een New Orleans thema meegekregen, al is dat wel enkel gevisualiseerd in het station en de wachtrij. Dankzij de verwijdering van het reuzenrad is dat station, dat best knap gedaan is, ook veel zichtbaarder geworden voor het publiek. Walibi zal dit New Orleans/voodoo thema de komende jaren verder uitwerken door onder meer een pad van de Vampire naar Weerwolf uit te werken.

Weerwolf begint met een bocht uit het station waarop men de lifthill opgaat. De baan is 28 meter hoog maar de first drop gaat helaas niet tot de grond, de werkelijke eerste daling bedraagt “maar” 23,5 meter. Waarom men de first drop niet verder heeft doorgetrokken blijft een raar gegeven… Daarna volgt een twister lay-out met heuveltjes en bochten. Vlak voor het einde draait de track even weg van het centrale gedeelte om over de Dijle te dippen en terug te draaien naar een finale helix voor men in de eindremmen induikt.

De baan behaalt een topsnelheid van 80 km/u wat eerder bescheiden is voor zo’n gevaarte van een baan. Maar mede dankzij de twister lay-out, waardoor men altijd vlak naast of door de houten supports raast blijft het snelheidsgevoel wel steeds aanwezig. Weerwolf is zeker geen airtime machine maar als je backseat zit kun je wel heel wat leuke plopjes airtime beleven. De baan is over een kilometer lang en levert dus waar voor zijn geld. Helaas is de leeftijd van de baan wel merkbaar te voelen, meer en meer maken achtbaan fans gewag dat de baan ruwer en ruwer wordt. Vooralsnog is de baan nog best te doen maar Walibi mag toch eens beginnen nadenken aan een grondige opknapbeurt van de baan om deze in zijn glorie te herstellen.

Snelheid
Lengte
First drop
Bochtenwerk
Airtime
Soepelheid/comfort
Intensiteit
Thematisatie/omgeving

Score: 2,81 op 5

Ondanks zijn iets hogere leeftijd tegenover de nieuwere houten achtbanen in Europa blijft de Weerwolf toch zijn mannetje staan. Als je de tijdsgeest in acht neemt waarin de baan ontworpen en gebouwd is, heeft men een uitstekende job gedaan. De rit is leuk, biedt enige thrill maar blijft toch toegankelijk voor een ruim spectrum van publiek. Helaas is het comfort van de baan de laatste jaren er op achteruit gegaan. Een houten achtbaan mag nu wel iets ruwer zijn dan een stalen achtbaan maar toch zal het Waverse park er moeten op toezien dat daar tijdig iets aan wordt gedaan. Misschien in de vorm van een re-tracking, of in de vorm van een conversie à la RMC…